مدیریت، برنامه ریزی، سازماندهی - ارتباطات

مدیریت، برنامه ریزی، سازماندهی - ارتباطات

مشکلات هماهنگی و ارتباط

این ها دلایلی هستند که پروژه های نرم افزاری به مشکل بر می خورند. بسیاری از توسعه ها در مقیاس بزرگ انجام می گیرند، که منجر به پیچیدگی، سردرگمی و دشواری بسیار در هماهنگی اعضای تیم می شوند. تغییرات و بلاتکلیفی بسیار بوده و تیم را پیوسته به مشکل می اندازد. ارتباط و تعامل با نرم افزارهای دیگر و یکی از خصوصیتهای مهم هر سیستم است. نرم افزارهای جدید باید بتوانند با نرم افزارهای موجود ارتباط برقرار کنند و خود را با محدودیت های موجود که توسط سیستم تعریف شده اند مطابقت دهد.

خصوصیات نرم افزارهای مدرن مقیاس، عدم قطعیت و قابلیت تعامل با دیگر نرم افزارها واقعیت های پروژه هستند. برای پیاده سازی موثر آنها یک تیم مهندسی نرم افزار باید روشهای موثری را جهت هماهنگی تیم اتخاذ کند. برای دستیابی به این، مکانیزم هایی برای ارتباط رسمی و غیر رسمی میان اعضای تیم و میان تیمهای مختلف باید برقرار شود. ارتباطات رسمی شامل نوشتن، جلسات ساختاریافته و سایر کانال های رسمی [KRA95]. ارتباطات غیررسمی بیشتر شخصی هستند، اعضای یک تیم نرم افزار بیشتر به روش اقتضایی بایکدیگر تبادل ایده می نمایند، برای مشکلات پیش آمده تقاضای کمک می کنند و روزانه با یکدیگر تبادل اطلاعات می نمایند.

کرال و استریتر [KRA95] یکسری تکنیکهای هماهنگی پروژه ارائه دادند که به صورت زیر دسته بندی می شوند:

روشهای رسمی و غیرشخصی شامل اسناد و موارد تحویلی مهندسی نرم افزار (مانند کد منبع)، یادداشت های فنی، نقاط عطف پروژه و ابزارهای کنترل پروژه، درخواست های تغییرات و اسناد مربوطه، گزارشات مربوط به ردگیری خطاها و داده های انبار می باشد.

روشهای رسمی و فردی بر روشهای تضمین کیفیت روی محصولات کاری مهندسی نرم افزار تمرکز دارد. شامل جلسات بررسی وضعیت و طراحی و سنجش کد میشود.

روشهای غیررسمی و فردی شامل جلسات گروهی برای انتشار اطلاعات و اطلاع رسانی و حل مسئله، و همچنین نظم دهی نیازها و نیروهای توسعه دهنده میباشد.

ارتباط الکترونیک شامل ایمیل، بردهای الکترونیک، و یا سیستم های ویدیو کنفرانس.

شبکه های فردی: شامل بحثهای غیررسمی اعضای تیم یا آنها که خارج از تیم هستند و تیم می تواند از تجربیات آنها استفاده نماید.

برای ارزیابی تاثیر این تکنیک ها در ایجاد هماهنگی، کرال و استریتر 65 پروژه را که شامل صدها نیروی فنی بودند مورد مطالعه قرار دادند که در شکل بالا خلاصه شده است. این شکل ارزش و استفاده از روشهای هماهنگ کننده را بیان می کند. در این شکل ارزش حاصل از هر روش هماهنگی همراه با تعداد استفاده از آن در پروژه نشان داده شده است. روشهایی که در بالای خط رگرسیون قرار دارند با توجه به استفاده ای که دارند، ارزشمند تلقی می شوند. روش هایی که در زیر این خط قرار دارند، دیده شده که ارزش کمتری دارند. جالب است بدانید، تکنیک هایی که از شبکه های فردی استفاده می کنند، دارای بالاترین ارزش در ارتباط و هماهنگی هستند. از طرف دیگر مشاهده شده است که روشهای تضمین کیفیت نرم افزار که در ابتدا (و هرچه زودتر انجام می شوند) دارای ارزش بالاتری از ارزیابی کد منبع هستند.

بازدید: 331

نظرات

ارسال پاسخ